Tadeusz Różewicz

Tadeusz Różewicz (ur. 1921). Poeta, dramatopisarz, prozaik. W czasie okupacji pracował fizycznie, ukończył tajny kurs podchorążych, walczył w oddziałach partyzanckich AK (1943-1944), ogłosił powielony zbiór poezji "Echa leśne" (pod pseudonimem Satyr). Po wojnie studiował historię sztuki na UJ. Od 1968 r. mieszka we Wrocławiu. Otrzymał kilka nagród państwowych. Pierwszy zbiór poetycki - "Niepokój" (1947) - zwrócił uwagę krytyki odmiennością od poezji okupacyjnej: złożyło się na to nie tylko "porażenie" wojną i śmiercią, próby wydobycia się z obsesyjnych wspomnień i lęków, poczucie obcości wśród żywych, ale i nowy sposób artykulacji poetyckiej: powściągliwej, wyzbytej metafory, wypowiedzianej poetyką "ściśniętego gardła" i nową wersyfikacją. Wierny tej poetyce pozostał Różewicz we wszystkich kolejnych tomikach. Warto zwrócić uwagę na obecność wielu motywów sakralnych w tej poezji programowo ateizującej; jest to sposób podejmowania problematyki moralnej, zawsze obecnej w twórczości Różewicza.