Bruno Schulz

Bruno Schulz (1892-1942) Prozaik i grafik. Po studiach m.in. w Wiedniu pracował w rodzinnym Drohobyczu jako nauczyciel rysunków; zastrzelony w czasie likwidacji miejscowego getta. W twórczości Schulza, będącej oryginalnym zjawiskiem w literaturze epoki (opowiadania "Sklepy cynamonowe" 1933, "Sanatorium Pod Klepsydrą" 1936 - tu także fragment nie ukończonej powieści "Mesjasz"), motywy autobiograficzne i realia życia małomiasteczkowych Żydów polskich są osnową groteskowo-fantastycznych wizji, łączących poetykę snu z symboliką podświadomości (częste motywy erotyczno-masochistyczne). Niektóre cechy wiążą prozę Schulza z modernistycznym ekspresjonizmem (F. Kafka), podobnie jak jego grafikę: sztychy, litografie i rysunki, m.in. do własnych utworów i do "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza; szkice literackie (programowy esej "Mityzacja rzeczywistości" w "Studio" 1936), listy; "Proza" (1964, wydanie rozszerzone 1973).