Kazimierz Wierzyński

Kazimierz Wierzyński (1894-1969) - poeta, prozaik, eseista. Po ukończeniu gimnazjum klasycznego w Stryju studiował filozofię, literaturę i historię na uniwersytecie w Krakowie i w Wiedniu, a po wojnie krótko we Lwowie. Brał wówczas udział w ruchu niepodległościowym jako członek Drużyn Strzeleckich  i organizacji młodzieżowej "Zarzewie".Po wybuchu wojny wstąpił do ochotniczej polskiej formacji wojskowej Legion Wschodni, a po jej rychłym rozwiązaniu wcielony został do armii austryjackiej. Dostał się do niewoli i przebywał  w obozie jenieckim w Riazaniu. Po ucieczce uczestniczył w konspiracyjnej działalności POW w Kijowie, stamtąd przedostał się do Warszawy. Tu wszedł z miejsca w samo centrum życia literackiego jako współpracownik "Pro Arte et Studio" i jako uczestnik wieczorów "Pod Pikadorem", a wreszcie jako współtwórca grupy "Skamander". W 1920 roku był oficerem do spraw propagandy, pracując  w biurze prasowym Naczelnego Dowództwa i redagując "Bibl. Żołnierza Pol." oraz czasopisma: "Ukraińskie słowo" i "Dziennik Kijowski". Po wojnie przebywał krótko za granicą, a następnie osiadł na stałe w Warszawie. Współpracował z "Wiadomościami Literackimi", redagował tygodnik społ.-polit. "Kultura". We wrześniu 1939 roku ewakuowany wraz z zespołem redakcyjnym "Gazety Polskiej" do Lwowa, przedostał się do Francji, a stamtąd przez Portugalię i Brazylię do Stanów Zjednoczonych. Nie uznał nigdy zmian ustrojowo-politycznych, jakie zaszły w Polsce i zdecydował się na los emigranta. Debiutował w 1913 roku wierszami drukowanymi w młodzieżowych pisemkach galicyjskich, debiutem właściwym był tomik "Wiosna i wino", napisany w radosnej, witalistycznej tonacji. W podobnym nastroju utrzymany był kolejny tomik "Wróble na dachu", ale już "Wielka Niedźwiedzica", "Pamiętnik miłości", "Rozmowa z puszczą" wyrażały pogłębioną refleksję nad złożoną naturą życia  i świata, a nawet przechodziły w katastroficzną wizję współczesnej cywilizacji ("Pieśni fantastyczne", "Gorzki urodzaj"). Za dzieło swego życia uznał Wierzyński "Wolność tragiczną" - zbiór poematów w stylu romantycznym, którego bohaterem jest Piłsudski, a tematem zagrożona polska wolność. Wyróżniony  m.in. nagrodą literacką Polskiego Towarzystwa Wydawców, złotym medalem na konkursie literackim IX Olimpiady, Złotym Wawrzynem PAL. Pod koniec życia przeniósł się do Europy, osiedlając się w Londynie. W 1978 roku prochy poety zostały sprowadzone do kraju i złożone na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.